Haro Oppenhuis de Jong

Coachen associeerde ik altijd met sport en ik had geen idee wat het nou eigenlijk was. Uit nieuwsgierigheid ben ik begonnen met de opleiding tot coach bij InterCoach.

En ik ben er volledig door gegrepen. Je met de coachee samen verdiepen in diens vraag, diens ambitie, diens opdracht en diens doel. En dan samen een weg vinden naar diens eigen authentiek antwoord, oplossing, vervolgstap of inzicht.

Dit vraagt een vertrouwensband. Die kan gevestigd worden door absoluut jezelf te zijn en door je volledig voor elkaar open te stellen. De coach is niet degene die het allemaal wel weet. De coach is degene die zich– zonder waardeoordeel - volledig kan openstellen voor de vraag van de ander. En de coachee effectief kan helpen om zichzelf en zijn vragen zonder waardeoordeel te onderzoeken.

Coachen heeft mij meer bewust gemaakt van de – soms stimulerende en soms ook blokkerende - rol van emotie. En ook voor de nieuwe zienswijzen en inzichten, die een andere manier van naar een vraagstuk kijken op kan leveren. Als je recht voor je uitkijkt, beweegt er ook in je ooghoek van alles. Je ziet dus veel meer dan je je bewust bent. Coachen kan je helpen dingen bewust te zien en daar iets mee te doen.

Coachen is de lamp wat hoger hangen.