Ans Gottenbos

Ik vind het leuk om met mensen te praten over vragen die er voor hen toe doen. Je bent de hele dag zo met inhoud bezig. En door het voeren van coachgesprekken krijg je ook meer gevoel voor de zaken waar je eigen medewerkers mee rondlopen.
Ik denk dat ik goed kan luisteren en goed kan benoemen waar mensen mee zitten. In een coachgesprek zet je mensen aan het denken. Je ziet het gebeuren. Iemand valt stil of kijkt even weg. In één of twee gesprekken kun je soms een omslag bewerkstelligen. Dan komt een coachee de volgende keer terug en dan is er iets veranderd in zijn houding, of heeft hij iets ondernomen. Daar, bij de ander, zit ook de essentie; die moet het zelf doen. Als de ander niet wil, kom je nergens.
Coachen, dat is voor mij goed luisteren, meebewegen, maar ook de ander ermee confronteren als je tegenstrijdige ambities, emoties, situaties hoort. Iedere coachee heeft een eigen aanpak nodig. Na het eerste gesprek zet je dan voor jezelf op een rijtje hoe je met een persoon verder wilt komen.
Ik wil vooral intuïtief te werk gaan. Intuïtie, die geef je in de praktijk vaak niet genoeg de ruimte. Zo gebruik je jezelf als instrument. Als je een emotie voelt tijdens een gesprek, verwoord die dan, want daarmee gebruik je hem.
Je moet er bij coachgesprekken voor oppassen dat jij niet degene bent die aan het werk is. Uit coachen haal ik meer energie dan ik er in stop. En als je me vraagt wat voor persoonlijke behoefte dat coachen voor mijzelf vervult, zeg ik: toch het gevoel om gewaardeerd te worden.